Miałem szczęście w waszych twarzach,

miałem w sobie, to się zdarza.

Czułem spokój w waszych duszach

ale nikt do tego nie wymyślił stróża



ref.

Jak wygląda ten Wasz cudny świat,

ja to wiem i oni wiedzą, jak.

Napiętnowany marzeniami,

napiętnowany marzeniami.



Patrzą, żyły skłute, mary.

Na spróchniałe mózgi - ich ofiary.

Jest ich wszędzie coraz więcej.

Czekam zaplątany w chore ręce.



ref.

Jak wygląda ten Wasz...



Niech nie zmusza odtąd nikt

dłużej, niż to jest potrzebne, żyć.

Tajną misję zacznę zaraz,

śmierci można już zapłacić haracz.



ref.

Jak wygląda ten Wasz... 
























Zobacz, jak się wszyscy gapią;

prowokujesz, mądrzysz się.

Może byś się wreszcie zamknął,

wszystko zawsze lepiej wiesz.



Myślisz, że słuchają cię,

sam już nie wiesz, czego chcesz.

Każdy widzi, kto jest kto;

nie, nie, nie tłumacz się.



Nie ma walki bez powodu,

a Ty ciągle walczyć chcesz.

Kiedyś wreszcie umrzesz z głodu,

w jakiś kanał wpuszczą cię.



Ludzie żyją, tak jak chcą,

każdy robi, to co chce.

Myślisz, że zmieniłeś coś...

nie, nie, nie tłumacz się.



Nie ma takiej wolnej myśli,

której byś nie zgłębił już,

a na jawie zimny prysznic

i na gardle ostry nóż.



Komu teraz powiesz coś?

Kogo teraz uczyć chcesz?

Czujesz tylko żal i złość.

Nie, nie, nie tłumacz się.