Strzelały ognie z suchych szczap

i dymił w kotle smolny war.

Lecz widać kogoś było brak,

bo diabeł smutną minę miał.

Wtem nagle w cieniu dostrzegł mnie...

poczułem, że jest bardzo, bardzo źle.



Pomknąłem z trwogą w ciemny las

tratując bagna lepkie mchy.

Lecz w biegu tym nie miałem szans.

On gnał tuż za mną szczerząc kły.

I wtedy zawrzał we mnie gniew...

Mnie gonisz, mnie, mnie, mnie, mnie?



Rozprawy z diabłem nadszedł czas.

Rozbrzmiała walka w ciemną noc.

Łamanych kości nagły trzask,

w ten cios włożyłem całą moc.

W piorunach błysku, w stosie szmat

łamany legł na wróble strach.

W piorunach błysku, w stosie szmat

łamany legł na wróble strach. 
























Dzięki za to, że jesteś

na dobre i na złe,

kiedy szukam słońca

i kiedy gubię deszcz.

Bo nie potrafię dziś żyć,

dziś żyć, dziś żyć,

Ty i tylko Ty



Nie mów mi nie.

I tylko nie mów nie.

Nie mów mi nie.

I tylko nie mów nie.

I tylko nie mów nie.



Znajdź drogę, którą mógłbym,

którą mógłbym pójść.

Zawsze przy mnie stój,

jak mój własny anioł stróż.

Kochanie!

Bo nie potrafię dziś żyć,

dziś żyć, dziś żyć.

Ty i tylko Ty



Nie mów mi nie.

I tylko nie mów nie.

Nie mów mi nie.

I tylko nie mów nie.

I tylko nie mów nie.



I tylko nie mów nie.

Nim skończy się ten dzień.

I tylko nie mów nie.

Niech będzie tak jak jest



Nie mów mi nie...