Nie znasz takich słów,

którymi mogłabyś znów zatrzymać go.

Wariujesz, z dnia na dzień

gorzej z tobą jest. Gorzej jest niż źle.



Spokojnie, szkoda rÄ…k, spokojnie

odłóż ją, ile żyć, ile żyć.

To, co czujesz, będzie twoje,

co myślisz, twoje jest, co powiesz,

będzie ich. A Wy, siedzicie, patrzycie.



ref.

Radź sobie sama, sobie radź, tory wołają.

Radź sobie sama, sobie radź.



Nie znasz takich miejsc,

do których mogłabyś biec, a tak blisko są.

Patrz, wstaje dzień,

będzie lepiej niż jest. no, odłóż ją.



A Wy siedzicie, patrzycie i coraz więcej widzicie.

W kuchni na stole, parę ścieżek,

twoich upadków, sztucznych uniesień.

Tory czekają na takie, jak Ty. Tory wołają. 
























KtoÅ› nieistotny staje,

ma zabłocone usta,

terroryzuje zgrajÄ™,

mieć powinien wszędzie lustra.



Jak epileptyk stary

trzęsie się i bluzga,

bo inny go nie słucha,

nie u wszystkich woda w mózgach.



ref.

Twój każdy krok

wymierzony,

wyuczony,

wystraszony,

przeczulony.

Twój każdy krok.



Oczyma dziko Å‚ypiesz,

na ucho mówisz szeptem.

Choć to nie w twoim typie,

ten typ był kiedyś, przedtem.



Czujesz w sobie ogień,

siłę masz z azbestu.

Myślom mówisz - z bogiem

tak siÄ™ boisz testu.



ref. 

Twój każdy krok...



KtoÅ› nieistotny wstaje,

ma zabłocone usta.

Terroryzuje zgrajÄ™,

mieć powinien wszędzie lustra.



ref.

Twój każdy krok...