Czekam na pociąg,

którego nie ma w rozkładzie.

Wszystkie myśli już dokładnie spakowane mam,

na zegarek patrzę już coraz rzadziej.

Spokój owiewa gorące skronie od ran.



ref.

Nikt mnie nie zmusi, żebym żył

tak jak ja sam tego nie chcę.

Nikt mi nie powie, żebym był innym,

jeśli tego nie chcę.

Nikt mnie nie zmusi, żebym żył

wśród tych, gdzie tylko forsa liczy się.

Nic więcej.



Przez nią moje serce jak kawałek lodu

Nieczułe na piękno, którego coraz mniej

Zesztywniałe ręce, już nie czuję głodu

Na dotykanie, na obejmowanie jej



ref.

Nikt mnie nie zmusi... 




























Czy chcę, czy nie ... dalej i dalej

życie toczy się

ktoś był ...ktoś jest ... czy na stałe?

kto to wie?



uwierzyć,

że życie to gra

nie umiem

nie umiem tak



mów im to co chcą słyszeć

myśli schowaj gdzieś

bądź kimś kim chcą cię widzieć

ja tak nie umiem nie!



uwierzyć,

że życie to gra

nie umiem

nie umiem w to grać



mowy nie ma ... nie

już nie zmnienię się

.n - i -e - z- m - i - e - n - i - ę - t - e - g - o - n - i - e



tańcz... mówią...a ja, nie mam sił

tańcz - tańcz ...mówią...a ja gubię rytm



...chcę być ...chcę żyć ...chcę być sobą

za siebie mówić nie czy tak

ktoś był ...ktoś jest ... będzie ktoś

dla siebie składać dzień do dnia



...uwierzyć

że życie to gra

nie umiem

nie umiem w to grać



mowy nie ma